Waar kun je nou beter je eerste casino van dichtbij bekijken dan in Las Vegas? Gokgroentje Nils Elzenga waagde er een kansje - en had gruwelijk veel geluk.
Heel veel nep. Gokken kan onder de Eiffeltoren, bij het Vrijheidsbeeld of naast de Brug der Zuchten.
Waarom besteden mensen vermogens aan kansspelletjes waarvan de wetten onverbiddelijk in hun nadeel werken? Voordat ik daarachter kom in gokmekka Las Vegas, heb ik nooit een cent vergokt.
Mijn buurman in het vliegtuig is dat duidelijk wél van plan. 'Klaar om te zondigen!', roept hij direct na de landing. Lang hoeft hij niet te wachten: we zijn de passagierstunnel nog niet uit of de eerste éénarmige bandieten grijnzen ons tegemoet. Las Vegas' luchthaven blijkt ermee volgepakt, evenals met reusachtige reclames voor dit moderne Sodom. Wat mag het wezen: The Chippendales, stripclub Crazy Horse of 'gewoon' een show van Elton John?
Per pendelbus - een stretched limousine lijkt me wat overdreven - vertrek ik naar The Strip, de zeven kilometer lange strook gekte waar het allemaal gebeurt. Hier staan vijftien van 's werelds twintig grootste hotels, stuk voor stuk megalomane wonderwerelden die bulken van de nep. Je kunt er stokbrood eten naast de Eiffeltoren, rondvaren in een Venetiaanse gondel en slenteren door Rome en New York.
Elke hotelkolos beschikt over een eigen winkelcentrum en een casino. Het gokpaleis van mijn onderkomen, Planet Hollywood (2500 kamers), blijkt een desoriënterend doolhof van goktafels en veelkleurige verlichting. Overal is beweging en geluid: alleen al in het inpandige restaurant hangen 38 televisieschermen.
Duivelse dobbelsteen Waar te beginnen? Blackjack, voor zover ik weet het simpelste spel, kost minimaal 10 dollar per potje. Aan elke tafel zoeven de kaarten over tafel. Aanschuiven durf ik nergens. Dan maar een gokmachine. Ik stop vijf dollar in een apparaat, druk op wat knoppen en - weg geld. In arren moede vraag ik mijn buurman om hulp. Een goede zet: Eric Erwin slijt hier naar eigen zeggen dagelijks acht uur en 'weet meer van de gokmachines dan de casinomedewerkers'. Ondanks de zweem van manie in zijn staalblauwe ogen zit Erwin vol raad: ,,Regel één: lees de spelregels op je scherm, want de gokmachines herbergen honderden verschillende spellen. Alleen al deze kast bevat tien varianten van poker.'' Het duizelt me.
,,Weet je wat jij moet doen,'' zegt Erwin. ,,Go downtown, weg van The Strip. Daar leer je spelen voor 3 dollar per potje. En vraag croupiers gerust om uitleg.'' Hij roept me nog een tip na: ,,Niet denken dat 21 halen het doel is van Blackjack. Just beat the dealer!'' Even later zit ik met de zenuwen in mijn keel aan een blackjack-tafel in casino El Cortez. Voor me ligt 40 dollar aan fiches.
Blackjacken blijkt verrassend leuk. De croupier is een behulpzame kerel en zodra ik de spelregels en speelgebaren doorzie - een veegje over tafel met de wijsvinger voor nog een kaart - voel ik me pardoes een kenner. En ik maak winst! Bij 60 dollar in de plus borrelt ineens de gedachte op: ik ben het casino er uit aan het spelen. Meteen besef ik dat Las Vegas is gebouwd op precies deze illusie.
Maar eens kijken bij craps, een dobbelspel gespeeld aan een meterslange tafel met hoogopstaande randen. Een speler ratelt tegen niemand in het bijzonder: ,,Duivelse dobbelstenen! In tien minuten 600 dollar kwijt!'' Na twintig minuten snap ik er ondanks geduldige uitleg nog he-le-maal niets van. Mijn buurman, een gespierde twintiger in een Hawaï-hemd, bast me toe: ,,Buddy, je moet meedoen om dit spel te leren. De meeste regels kun je rustig negeren.''
Hij heeft gelijk. Ik koop fiches en mag prompt gooien. Topsport, want de twee dobbelstenen moeten de tegenoverliggende tafelwand raken. Mijn eerste drie worpen stuiteren van tafel. Schaamrood kleurt mijn kaken, maar ik hou stug vol. Nadat ik de tafel zonder verlies (!) heb verlaten, is het tijd voor het echte werk op The Strip. Terug in Planet Hollywood ga ik er eerst even inkomen met blackjack.
Een verschrompeld Aziatisch vrouwtje in een roodfluwelen trainingspak irriteert haar tafelgenoten door, telkens als ze een nieuwe kaart krijgt, 'Blackjack! Blackjack!' te krijsen. Mij deert het niet: na een uur heb ik de 100 dollar aan fiches verdubbeld! Trots als een pauw probeer ik roulette. Twee keer 10 dollar op rood levert 20 dollar op. Ik begin het nu echt leuk te vinden en voel me klaar voor het ultieme casinospel: poker, dat momenteel ook in Nederland enorm populair is.
In de pokerroom overvalt me pleinvrees. Alle tafels zitten bomvol en poker is net even ingewikkelder dan blackjack. Een floor manager overreedt me: inkopen kost maar 50 dollar en heus niet iedereen is een gehaaide topspeler. Aanvankelijk stapel ik, hoewel ik bij vrienden wel eens heb gepokerd, fout op fout. Ik zet voor mijn beurt in, stoot mijn fiches om en geef mijn kaarten verkeerd terug aan de croupier. Gelukkig is drank gratis zolang je speelt. Een hooggehakte blondine met een gapend decolleté serveert kalmerende rum-cola's. Achteloos geef ik, zoals ik het heb afgekeken, fooi met fiches.
Matteloze mazzel Dan heb ik, zonder het door te hebben, ongekend beginnersgeluk. Terwijl ik denk te spelen voor een bescheiden pair - twee gelijke kaarten ¿ blijk ik bij het tonen van mijn kaarten een royal flush - van dezelfde kleur vijf opeenvolgende kaarten tot de aas - te bezitten. Monden vallen open. ,,Dude,'' stamelt iemand. ,,Ik poker al jaren, maar zo'n hoge hand heb ik nog nooit gehad.''
De film is compleet als de floor manager me een bonus van 193 dollar komt brengen. Mijn Canadese buurman - spiegelzonnebril en pet op - zegt bloedserieus: ,,Wie zegt mij eigenlijk dat jij niet stiekem een professional bent?'' Ik ben te perplex om te antwoorden. Desondanks: met mijn fiches vervijfvoudigd kan een beetje bluffen geen kwaad. Enkele malen stoïcijns een stapel fiches naar voren schuiven onthult iets wonderlijks: veel spelers zijn net zulke prutsers als ik. De truc is om je onkunde te verhullen met flair. De Canadees heb ik in elk geval in m'n zak. ,,Ik kan je totaal niet inschatten'', jammert hij. ,,Jij bent de gevaarlijkste man aan tafel.''
Kijk, daar kan ik mee thuiskomen. In een roes van alcohol en adrenaline neem ik afscheid van mijn tafelgenoten. Precies 257 dollar, maar meer nog een ervaring, rijker. Ik weet nu wat gokken aantrekkelijk maakt: spelspanning, de geur van gevaar en, bovenal, de immer aanwezige kans op mateloze mazzel. Viva Las Vegas! (NILS ELZENGA)
Casino Euro
Meer dan 80 gratis games direct (geen download) bij Nederlands no.2 online Casino! Bron: Motivaction in opdracht van Holland Casino. CasinoEuro Holland, al vanaf 2002 een feit. Bonuscode: caver1
| Contact | Disclaimer | Webmasters
